Some people come into your life as a blessing.

And others come into your life as a lesson.

We are what we repeatedly do. Excellence, then, is not an act, but a habit.

Aristotle

     Wieczór. Okryci ziemską skorupą umarli z wolna toczą codzienną trasą ziemskie koło i nie burzy im spokoju zaćmienie, asteroida ani rozprysła w proch supernowa. Ich kości plami pleśń, a komórki szpiku krucho kamienieją. Umarli o palcach w oplocie korzeni toczą koło, w całkowitej jedni z Tutem i Agamemnonem, z nasieniem i z tym, co nienarodzone.
     Już odeszli. Uciekli, wygnani w śmierć lub na obczyznę, straceni, zgubieni. Słońce i wiatr wciąż wędrują nad ową krainą, aby palić i kołysać drzewa, trawy. Żaden awatar, potomek ni ślad nie pozostał po tym ludzie. Na ustach obcej rasy, która dziś tam mieszka, jego imiona są mitem, legendą, prochem.

Strażnik sadu / The Orchard Keeper

Gdy tak nieraz się nad tym zastanawiam, dochodzę do wniosku, że wolność to tylko słowo, jak wiele takich słów. Nie znaczą, co chciałyby znaczyć, bo to niemożliwe. Za wysoko mierzą i dosięgły złudzeń. I nie ma się co dziwić, skoro całe nasze życie to jedno pasmo złudzeń. Kierują nami złudzenia, powodują nami złudzenia. Złudzenia nas pchają, wstrzymują, wyznaczają nam cele. Rodzimy się ze złudzeń i śmierć też jest tylko przejściem z jednego złudzenia w inne.

/ traktat o łuskaniu fasoli /

Próbował się przyjrzeć ich butom, chciał zobaczyć, co mieli na nogach, ale ich szaty sięgały aż do ziemi. Zobaczył natomiast dziwność tego świata, zobaczył, jak mało wiemy i że człowiek nie bardzo może się przygotować na to, co musi nadejść. Zrozumiał, że ludzkie życie to niewiele więcej niż mgnienie oka i że jeśli czas jest wieczny, to każdy człowiek zawsze i wiecznie znajduje się w połowie swojej podrózy, bez względu na to, ile ma lat i jaki dystans przebył. Pomyślał, że w milczeniu świata dostrzega wielki spisek, i zrozumiał, że w takim razie i on musi być jego częśćią, i że posunął się już poza swoich zdobywców i ich plany. Jeżeli doznał jakiegoś olśnienia, to jedynie takiego: jest jak gdyby składnicą tego, co wie i co poznał, tylko dlatego że odrzucił wszystkie swoje dawniejsze poglądy. Z tą myślą zwrócił się do swoich prześladowców i powiedział: Nic wam nie powiem.

Nic wam nie powiem. Tak własnie powiedział i tylko tyle.

Cities of the Plain

PL
Zobaczyliśmy po drodze Padwę i później Weronę, które wyszły naprzeciwko pociągowi, prawie do samego dworca, żeby nas pożegnać; jadąc dalej widzieliśmy je wracające do siebie - jako że nie wybierały się w podróż - aby prowadzić swoje życie, jedna wśród swych pól, druga na swym wzgórzu.

EN
Then the train started and we saw Padua and Verona come to meet us, to speed us on our way, almost on to the platforms of their stations, and, when we had drawn away from them, return — they who were not travelling and were about to resume their normal life — one to its plain, the other to its hill.

FR
Puis le train partit et nous vîmes Padoue et Vérone venir au-devant de nous, nous dire adieu presque jusqu’à la gare et, quand nous nous fûmes éloignés, regagner — elles qui ne partaient pas et allaient reprendre leur vie — l’une sa plaine, l’autre sa colline.

ibidem

Intelekt nie jest instrumentem najsubtelniejszym, najpotężniejszym, najlepiej przystosowanym do chwytania prawdy, stanowi tylko jeszcze jeden powód, żeby zaczynać od intelektu, a nie od półświadomej intuicji, wiary w przeczucia. Dopiero życie pozwala nam stopniowo, od wypadku do wypadku, spostrzec, że to, co najwięcej znaczy dla naszego serca i dla naszego umysłu, dociera do nas za pośrednictwem nie rozumu, lecz innych organów. I wówczas intelekt zdaje sobie sprawę z wyższości tych ostatnich, świadomie abdykuje na ich korzyść, godząc się być ich współpracownikiem i sługą.

Albertine disparue

Powtarzał sobie: "Kawałek żółtej ściany z daszkiem, kawałek żółtej ściany." Zwalił się na okrągłą kanapę; równie szybko przestał mysleć, że życie jego jest w grze, i odzyskując optymizm powiedział sobie: "Zwykła niestrawność, niedogotowane kartofle, to nic." Nowy cios powalił go: Bergotte stoczył się na ziemię, zbiegła się publiczność wraz z woźnymi. Był martwy. Martwy na zawsze? Kto to może powiedzieć? Niewątpliwie, doświadczenia spirytystyczne, jak dogmaty religijne nie dają dowodu przetrwania duszy. Można jedynie powiedzieć, że wszystko się dzieje w naszym życiu tak, jak gdybyśmy w nie wchodzili z ciężarem zobowiązań zaciągniętych w życiu poprzednim; w warunkach naszej egzystencji na tej ziemi nie ma żadnej racji, abyśmy się uważali za zobowiązanych do jakichś cnót, do delikatności, grzeczności, ani nie ma racji, aby niewierzący artysta czuł się zobowiązany rozpoczynać dwadzieścia razy jedno dzieło, którego sukces mało będzie obchodził jego ciało toczone przez robaki - jak ten fragment żółtej ściany, który namalował z takim kunsztem i wyrafinowaniem artysta na zawsze nieznany, dość na niepewne określony nazwiskiem: "Ver Meer". Wszystkie te zobowiązania, nie mające sankcji w życiu obecnym, zdają się należeć do odmiennego świata opartego na dobroci, na względach moralnych, na poświęceniu; świata całkowicie odmiennego niż nasz; świata, który opuszczamy, aby się urodzić na tej ziemi, zanim może wrócimy tam, aby żyć wedle owych nieznanych praw, którym byliśmy posłuszni, bo nosiliśmy je w sobie nie wiedząc, kto w nas zakreślił te prawa, do których wszelka głęboka praca inteligencji nas zbliża, a które są niewidzialne jedynie - a i to pytanie! - głupcom. Tak iż myśl, że Bergotte nie umarł na zawsze, nie jest pozbawiona prawdopodobieństwa.

La prisonnière

Music in the Soul can be heard by the Universe.

Lao-Tse

- Sans toi, les émotions d'aujourd'hui ne seraient que la peau morte des émotions d'autrefois ....
- Pardon ?
- SANS TOI, LES ÉMOTIONS D'AUJOURD'HUI NE SERAIENT QUE LA PEAU MORTE DES ÉMOTIONS D'AUTREFOIS
- ... Ticket s'il vous plait.

 Amélie

As soon as he began to amalate the noeme, the clemise began to smother her and they fell into hydromuries, into savage ambonies, into exasperating sustales. Each time that he tried to relamate the hairincops, he became entangled in a whining grimate and had to face up to envulsioning the novalisk, feeling how little by little the arnees would spejune, were becoming peltronated, redoblated, until they were stretched out like the ergomanine trimalciate which drops a few filures of cariaconce. And it was still only the beginning, because right away she tordled her hurgales, allowing him gently to bring up his orfelunes. No sooner had they cofeathered than something like a ulucord encrestored them, extrajuxted them, and paramoved them, suddenly it was the clinon, the sterfurous convulcant of matericks, the slobberdigging raimouth of the orgumion, the sproemes of the merpasm in one superhumitic agopause. Evohé! Evohé! Volposited on the crest of a murelium, they felt themselves being balparammed, perline and marulous. The trock was trembling, the mariplumes were overcome, and everything became resolvirated into a profound pinex, into niolames of argutentic gauzes, into almost cruel cariniers which ordopained them to the limit of their gumphies.

Rayuela

Wir kaufen Dinge, die wir nicht brauchen, um Leute zu beeindrucken, die wir nicht mögen, mit Geld, das wir nicht haben

W kilka godzin później Franciszka mogła ostatni raz i bez obawy bólu uczesać te piękne włosy, które ledwie zaczynały siwieć i które dotąd zdawały się młodsze od babki. Ale teraz, przeciwnie, one jedne nakładały wieniec starości twarzy, która znów stała się młoda, z której znikały zmarszczki, skurcze, nalania, fałdy, mnożone od tylu lat przez cierpienie. I tak jak niegdyś, dawno, wówczas gdy rodzice wybrali jej męża, znów miała rysy delikatne wyrzeźbione czystością i poddaniem, policzki lśniące zbożną nadzieją, marzeniem o szczęściu, nawet niewinną wesołością, wszystkim, co stopniowo zniweczyły lata. Odchodząc życie uniosło z sobą zawody życia. zdawało się, że uśmiech zstąpił na wargi babki. Na tym żałobnym łożu śmierć, niby średniowieczny rzeźbiarz, ułożyła ją w postaci młodej dziewczyny. 

 Strona Guermantes

W przyrodzie największe szanse na przetrwanie ma nie organizm najpiękniejszy, najsilniejszy czy też perfekcyjny pod innym względem, ale ten, który najlepiej dopasował się do panujących w danych środowisku warunków, a sytuacja ciągle sie zmienia. Darwin był często źle tłumaczony: Survival of the fittest nie oznacza, że przetrwa najsilniejszy lub najszybszy, ale ten, który najlepiej potrafi dopasować się do okoliczności i odnaleźć się w danej sytuacji. Swoje pięć minut miały dinozaury, później będą to szczury, a jutro może karaluchy albo homo sapiens, choć może ten w ramach ewolucji zamieni się w homo pragmaticus.

Die einzige gefährliche Weltanschauung ist die Weltanschauung derer, die sich die Welt nicht angeschaut haben.

Uporczywe trzymanie się tego, co stare, wydaje się być największym przeciwnikiem nowego szczęścia. Kto chce odkryć jakąś szansę, zdobyć coś nowego, musi zrezygnować z tego, co stare, co było dotychczas. Musi się od tego uwolnić, odciąć. Najczystszą formą szaleństwa jest utrzymywać wszystko takim, jakie było, i jednocześnie mieć nadzieję, że cokolwiek się zmieni - tak mawiał Albert Einstein. My zawsze jednak chcemy mieć jedno i drugie: dostać nowe, ale zatrzymać stare. Chcemy mieć nową, lepszą pracę, ale nie zamierzamy rezygnować z poczucia bezpieczeństwa związanego ze starą, może nisko płatną, ale pewną. Wolimy zrezygnować z wysokich odsetek, jakie przyniosłaby ryzykowna lokata, na rzecz bezpiecznego trzymania pieniędzy pod poduszką. Chcemy zwiedzać dalekie nieznane kraje, ale przy tym nie opuszczać domu. Chcemy mieć nową, piękną partnerkę, ale nie chcemy opuszczać starej; chcemy dążyć w strone przyszłości, ale przy tym zachować przeszłość. Aby stać się wolnym, musimy zrezygnować z dotychczasowego poczucia bezpieczeństwa, które jest dla nas tak ważne, że poświęcamy dla niego wolność. Z naszym upartym pragnieniem bezpieczeństwa staliśmy się strażnikami więziennymi i przez całe życie pętamy samych siebie. W ten właśnie sposób dążymy do osiągnięcia poczucia bezpieczeństwa, którego prawdopodobnie nigdy nie osiągniemy. Ceną jest wolność i możliwość lepszych zarobków. A w dodatku kupujemy rzeczy, których nie potrzebujemy, za pieniądze, których nie mamy - po to, aby zrobić wrażenie na ludziach, których nie lubimy.

The difference between stupidity and genius is that genius has its limits. (Einstein)

The only real failure is the failure to try, and the measure of success is how we cope with disappointment

Materia nie jest czymś twardym i substancjonalnym, lecz raczej jej sztywna zewnętrzna forma jest skutkiem działania energii i ruchu, czego dowiedziono w gigantycznych akceleratorach. Zgodnie z teorią nieoznaczoności Heisenberga nie można jednocześnie dokonać dokładnego pomiaru położenia i prędkości cząstki - świat, w którym żyjemy sam sobie przeczy! Według szczególnej względności czas ani przestrzeń nie istnieją w sposób absolutny - w zależności od układu odniesienia czas i odległości stają się elastyczne, poszczególne współrzędne warunkują się nawzajem. Co więcej wynik pomiaru nie zależy jedynie od układu odniesienia, ponieważ w fizyce kwantowej ma na niego wpływ sama obecność obserwatora.

Bez obserwatora świat się nie wydarza, istnieje jedynie akumulacja potencjałów o różnym prawdopodobieństwie. Dopiero na drodze obserwacji i pomiaru niezliczone możliwości stają się rzeczywistością, naszym światem.

Organizm człowieka ma niesamowite zdolności przystosowawcze. Jeżeli jakiś bodziec trwa wystarczająco długo, nasze mózgi uczą się go ignorować, obchodzą go lub po prostu uznają za normalny stan rzeczy.

W latach dwudziestych XX wieku fizyk Werner Heisenberg (wraz z innymi twórcami mechaniki kwantowej) dokonał odkrycia tak osobliwego, że świat do dziś nie bardzo potrafi się z nim pogodzić. Obserwując zjawiska w skali subatomowej, nie da się zupelnie oddzielić obserwatora (to znaczy naukowca przeprowadzającego eksperyment) od przedmiotu obserwacji. W codziennym życiu łatwo przechodzimy nad tym do porządku dziennego. Postrzegamy wszechświat jako miejsce pełne istniejących osobno przedmiotów (stoły i krzesła, ludzie i planety), które od czasu do czasu wchodzą we wzajemne oddziaływania, lecz które mimo to pozostają zasadniczo indywidualnymi bytami. Na poziomie subatomowym wszechświat oddzielnych przedmiotów okazuje sie jednak zupełnym złudzeniem. W krainie mikroskopijnie małych obiektów każdy przedmiot w fizycznym wszechświecie jest ściśle powiązany ze wszystkimi innymi. W rzeczywistości na świecie nie istnieją przedmioty jako takie, lecz wibracje energii i wzajemne powiązania.

Pociągało to za sobą dość oczywisty wniosek, chociaż nie dla wszystkich. Nie da się dotrzeć do sedna rzeczywistości wszechświata bez użycia świadomości. Świadomość nie tylko nie jest mało ważnym produktem ubocznym procesów fizycznych, nie tylko jest bardzo rzeczywista, lecz jest wręcz bardziej rzeczywista niż reszta materialnej egzystencji i najprawdopodobniej stanowi podstawę wszystkiego. Nauka, tworząc obraz rzeczywistości, nie uwzględniła jeszcze żadnego z tych spostrzeżeń. Wielu naukowców stara się tego dokonać, lecz na razie nie ma żadnej, "uniwersalnej teorii wszystkiego", która połączyłaby prawa mechaniki kwantowej z teoria względności w sposób uwzględniający świadomość.

    My - duchowe istoty czasowo zamieszkujące powstałe w wyniku ewolucji śmiertelne mózgi i ciała, wytwory ziemi, funkcjonujące zgodnie z jej prawami - dokonujemy realnych wyborów. Myślenie nie jest domeną mózgu. Lecz na skutek treningu - częściowo pod wpływem naszych mózgów - uważamy ten narząd za źródło tego, co myślimy i kim jesteśmy. Dlatego utraciliśmy świadomość tego, iż od zawsze wykraczamy daleko poza ograniczenia materialnych mózgów i ciał, które są lub powinny być nam poddane.

   Prawdziwa myśl poprzedza świat materialny. To myśl stająca za świadomą myślą, odpowiedzialna za wszelkie naprawdę ważne decyzje. Myśl, która nie zależy od liniowego procesu dedukcji, lecz działa szybko jak błyskawica, kojarząc oraz łącząc ze sobą różne poziomy. W obliczu tej swobodnej, wewnętrznej inteligencji zwykły proces ludzkiego myślenia jest beznadziejnie powolny i nieudolny. To myśl piłkarza, który przewiduje lot piłki, myśl naukowca, który dokonuje natchnionego odkrycia, myśl artysty, który układa natchnioną melodię. To właśnie myślenie podprogowe, które nie zawodzi, gdy naprawdę go potrzebujemy. Niestety, zbyt wielu z nas utraciło wiarę w tego rodzaju myślenie, a wraz z nią zdolność do jego wykorzystania.

Warto być uczci­wym, choć nie za­wsze się to opła­ca. Opła­ca się być nie­uczci­wym, ale nie warto.

WB

Kiedy sądzimy, że jakaś istota ma udział w nieznanym życiu, w które by nas jej miłość wprowadziła, jest to ze wszystkiego, czego wymaga krystalizacja miłości, rzecz najistotniejsza i pozwalająca zamknąć oczy na wszystko. Nawet kobiety, które sądzą, że oceniają mężczyznę tylko z warunków fizycznych, widzą w tej stronie fizycznej emanację swoistego życia. Dlatego kochają żołnierzy, strażaków; mundur czyli je mniej wybrednymi co do twarzy; myślą, że całują pod pancerzem odmienne serce, zuchwałe i łagodne; i młody monarcha lub następca tronu odnosi najpochlebniejsze konkiety w obcych krajach, które zwiedza, nie potrzebując do tego regularnego profilu, który byłby może nieodzowny dla agenta giełdowego.

Cats are very intelligent at all the things that cats need to be intelligent about.

Miejsca, któreśmy znali, należą nie tylko do świata przestrzeni, w który wstawiamy je dla większej wygody. Byly one jedynie cienką warstwą pośród ciągłości wrażeń tworzących nasze ówczesne życie; wspomnienie jakiegoś obrazu jest jedynie żalem za pewną chwilą; i domy, drogi, aleje są ulotne, niestety, jak lata.

Prawa strategii są proste, lecz nieubłagane. Podstawową zasadą strategii jest koncentracja. Chodzi o to, by zgromadzić przytłaczające siły, które we właściwym momencie uderzą w najsłabszy punkt przeciwnika.

Czerwony wiatr wiał z zachodu nad wieczorną ziemią i małe pustynne ptaki ćwierkając, zlatywały na wyschnięte patyki szarkłaku, a koń i jeździec, i koń jechali dalej, a ich długie cienie leżały razem na ziemi jak cienie jednej istoty. Posuwały się i znikały na ciemniejącej ziemi świata, który nadejdzie.

Badania naukowe potwierdzają, że ptaki, rośliny, a nawet metale przejawiają wrażliwość, głęboko odczuwają. Przesylają informacje, które trudno nam odbierać. Naukowcy stworzyli odpowiednie instrumenty. Kiedy rośliny ogarnia strach, drżą. Jest to bardzo subtelny ruch, oko ludzkie nie jest w stanie go zauważyć. Przyrządy pomiarowe mogą stwierdzić, kiedy rośliny są szczęśliwe, kiedy wchodzą w ekstazę, kiedy doznają bólu, lęku, złości czy wściekłości.

Człowiek został poważnie uszkodzony. Utracił kontakt z uczuciami. Spróbuj wyłączyć umysł i zacznij rozmawiać z drzewami, z ptakami, ze zwierzętami. Nie słuchaj podpowiedzi umysłu, że to głupie. Spróbuj bezpośrednio kontaktować się z naturą. Wówczas przejawi się w tobie potężna energia i staniesz się nową istotą.

Ludzie mają trudności z funkcjonowaniem na poziomie uczuć, ponieważ kiedy stajesz się wrażliwy na przyjemność, stajesz się również wrażliwy na ból. Im bardziej potrafisz odczuwać szczęście, tym mocniej możesz odczuwać ból. Obawa przed tym, że możesz poczuć się nieszczęśliwy, zamyka cię. Umysł stwarza barierę izolującą od uczuć. Zamknięcie naturalnego przepływu powoduje, że nie odczuwasz ani bólu (nieszczęścia), ani szczęscia.

Spróbuj mimo to komunikować się za pomocą uczuć.

Jestem jedyny i niepowtarzalny. Jednoczesnie jestem tak pospolity, jak wszyscy ludzie, z ktorych kazdy jest tak samo jedyny i niepowtarzalny jak ja

Kiedy przesada w cudzie, grzech demoluje caly domek

Wszystkie dobre (zle) rzeczy w zyciu pochodza z dobrego (zlego) korzystania z tego, czym jest cialo. Od koniuszkow palcow u stop - do wierzcholka mozgu

Mozesz czuc sie nieszczesliwy z wielu powodow, ale nie potrzebujesz powodu, zeby byc szczesliwym

Mysliwy kryje sie gdzies w szarym lesie nad rzeka i na polach rozkwitajacego kwiatu, i w scisku zwienczonych blankami miast. Dzielo jego widac wszedzie dookola, a jego psy nie znaja zmeczenia. Widzialem je we snie, zadne dusz zyjacych na tym swiecie, zaslinione i dzikie, o oszalalych z glodu slepiach. Uciekaj przed nimi.

Tylko ci, ktorzy potrafia zaryzykowac i pojsc za daleko, moga odkryc, jak daleko potrafia dojsc

W życiu bywaja momenty, kiedy człowiek musi zdobyć się na absolutną śmiałość i absolutne ryzyko, jeżeli chce uratować swoją godność i człowieczeństwo

Wszyscy jestesmy niesmiertelni tak dlugo, jak zyjemy

Trudny jest zawod gornika, twardy i wymagajacy niezwyklego hartu, wykuwajacy surowosc dla siebie i innych, pelen uporczywej, znojnej walki z weglowymi skalami, walki, w ktorej tezeja miesnie i serca. Twardy jest zawod marynarza, chlostanego przez wichry i uginajacego sie pod sztormami i twardzi sa ludzie morza na chybotliwych deskach pokladu, dla ktorych nieustepliwosc i sila muskulow stanowia nieraz o golym zyciu. Ale najtrwardsi pod sloncem, wszedzie, na wszystkich rownoleznikach i poludnikach, sa ludzie przemyslu gastronomicznego.

Konsekwencja zycia na planecie wielkosci Ziemi jest to, ze nigdy nie oddalimy sie od domu bardziej niz na 19 000 kilometrow

Każdy zamiar stworzony przy użyciu mowy określa pewien cel i uruchamia program działania prowadzący do osiągnięcia tego celu

istnieją przekonywujące dowody na to, że wręcz pływamy w niewidzialnym morzu informacji

prawda charakteru

na tym świecie, pełnym niejasności i zagadek, mroków i mętów, dziwów i pomyłek, jest tylko jedna nieomylna prawda - prawda charakteru !

Obrazy powstające czy leżące u podstaw naszych myśli i zachowań nie powstają wyłącznie wewnątrz naszych głów. Najsilniejsze z tych obrazów, kształtujące przeznaczenie jednostek i narodów, biorą się ze zbiorowej nieświadomości, w której jak pływacy zanurzający swoje ciała w morzu, uczepieni jesteśmy nieświadomości innych

Podziały w ludziach

Nasze życie ma długość ograniczoną do około 100 lat. Komórki ludzkie odnawiają się co dwa lata, ale mogą się dzielić i odnawiać jedynie około 50 razy, potem obumierają. Każda komórka posiada mechanizm, który powoduje, że po 50 podziałach dalsze dzielenie zostaje wstrzymane.

Logika potrafi być rzeczą zgubną, gdyż opiera się często na zgubnych założeniach.

co będzie

Najlepszym sposobem przewidzenia przyszłości jest stworzenie tej przyszłości, a jeszcze lepiej gdy przyszłość przegania przeszłość.

Time

Starzenie się, czy też podupadanie na zdrowiu prowadzące ostatecznie do śmierci, jest w świecie zwierząt powszechne. Zgodnie z obowiązującą teorią wszystko, co żywe, starzeje się, słabnie i umiera. To wygodna teoria, lecz w świetle dowodów zadziwiająco niekonsekwentna. Pomijając bakterie, wśród kręgowców występuje bowiem wiele gatunków nie starzejących się ryb, płazów i gadów.

WG

Polki są na pewno wybitnym gatunkiem kobiety - inteligentne, odważne, żywe, przedsiębiorcze - ale to właśnie skłania je do prowadzenia, chcą mężczyznę prowadzić, wychowywać, zbawiać, sublimować..... on zawsze będzie dla nich trochę dzieckiem

How about radiation

Every material structure in the universe, including you and me, radiates a unique energy signature

Komunikat

Niniejszym pragnę zawiadomić, że postanowiłem zrezygnować z przynależności do rodu ludzkiego.